Autor prezentuje dwa projekty "Duży pokój" i "Sentymenty", które mają wspólny mianownik, dotyczą lat 70-ch.

Co mówi autor o projektach?

 

DUŻY POKÓJ

"My Home is my Castle" tak mawiają Anglicy. Traktowanie swojego domu, mieszkania jak warownego zamku z dostępem dla nielicznych stało się też naszą domeną. Na przestrzeni lat w mikro społecznościach tworzonych przez mieszkańców bloków łatwo zaobserwować postępujący proces izolacji, anonimowości, osobności. Nasze życie toczy się za zamkniętymi drzwiami naszych mieszkań . Relacje sąsiedzkie ograniczają się do zdawkowego "dzień dobry" skierowanego do osób, które identyfikujemy jako współmieszkańców tego samego bloku. Zupełnie zanikła tradycja wspólnego biesiadowania, świadczenia pomocy sąsiedzkiej, które budowały więzi międzyludzkie, kształtowały "blokową" tożsamość. "Duży pokój" to nostalgia za minionymi czasami, za otwartością i domowo-niedzielną odświętnością. Za czasem, kiedy samotność nie była tak boleśnie odczuwana bo "nie było ciszy w bloku". Wykonanie fotografii "Dużych pokoi" było możliwe jedynie dzięki przychylności osób, które zapoznane z ideą projektu, zdecydowały się dopuścić mnie do swojego domowego sacrum- Dużego Pokoju. Czym obecnie jest to sacrum obrazują prezentowane na wystawie fotografie.

SENTYMENTY
Siłą napędową tworzenia obrazów fotograficznych jest nasza świadomość. To dzięki niej się rozwijamy, powiększamy naszą wiedzę, ale także stajemy się bardziej wrażliwi i empatyczni na otaczającą nas rzeczywistość. Fotografie z cyklu „Sentymenty” maja cechy autobiograficzne, powstały w roku 2013. To "Obraz - Wspomnienie" zapis mojego dzieciństwa i młodości z lat 70-tych poprzez fotografię wykonaną 40 lat później w postkomunistycznej rzeczywistości. Celowe użycie Camery obscura – najprymitywniejszej metody obrazowania jest pewnego rodzaju powrotem do pierwotnego życia ale i doświadczeniem czasu i przestrzeni przez otwór mojej kamery. Wybrałem obiekty niegdyś tętniące życiem a obecnie niektóre już nieistniejące .W mojej pamięci tak bardzo mi bliskie jak basen przy ul Nakielskiej, gdzie spędzałem beztroski czas czy lodowisko Torbyd ,na którym uczyłem się grać w hokeja , Muzeum, które podglądałem jako dziecko z okien domu mojej Babci, w którym dwie dekady później zostałem zatrudniony jako fotograf, czy dworzec PKP jako symbol podróży w nieznane i powrotów. Poprzez tą mała przysłowiową dziurkę mogłem ponownie sięgnąć do moich obrazów z tamtych czasów. Długie, czasem sięgające 30 minut czasy naświetlania pozwoliły mi odtworzyć ponownie powidoki tamtych zdarzeń i przeżyć. Ta jakże prosta technika tzw. fotografii czystej czy też fundamentalnej pozwoliła mi zmierzyć się z samym sobą i dokonać pewnej retrospekcji czasu, który już nie powróci. To pewnego rodzaju podróż do lat młodzieńczych ale i hołd składany tym miejscom, spotkanym ludziom i doświadczonych przeżyciom. Bogdan Konopka napisał we wstępie do katalogu „Wojtek nieśpiesznie przesącza czas i przestrzeń przez dziurkę swej drewnianej skrzynki, pozwalając by świat przedstawił się sam w swej elementarnej formie. Czarno białe negatywy wielkoformatowe odbija później w bezpośrednim kontakcie z papierem fotograficznym bez udziału powiększalnika i bez żadnych manipulacji. W dzisiejszych czasach trzeba odwagi by stworzyć zwyczajnie piękne fotografie…”

 

 


O AUTORZE:

Wojciech Woźniak ur. 5 maja 1964 r. w Bydgoszczy. Fotografik i muzyk. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Od 1996 r. fotograf w Muzeum Okręgowym im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. W latach 1995-2005 współorganizator Przeglądu Fotografii Bydgoskiej (BWA, Bydgoszcz). Autor kilkunastu wystaw indywidualnych, m.in. „Outside-Inside”(2006), „Przybysz”(2010), „Moje powietrze”(2012), „Sentymenty”(2013), „Duży pokój”(2013) oraz uczestnik kilkudziesięciu wystaw zbiorowych w kraju i na świecie. Współzałożyciel i basista zespołów muzycznych: Variete i The Cyclists. Laureat I nagrody na Międzynarodowym Biennale Fotografii Artystycznej, ASP, Lwów Laureat II nagrody w konkursie twórców województwa kujawsko-pomorskiego Polygonum 4. Uhonorowany odznaką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczpospolitej Polskiej „Zasłużony dla kultury polskiej”.